Działania oraz publikacje Enosa Millsa i Johna Muira wywarły wpływ na rozumienie interpretacji jako procesu angażującego aktywność odbiorcy, redefiniując rolę przewodnika (od znawców ścieżek w terenie chronionym do interpretatorów natury).
Ideę zależności między ochroną dziedzictwa a potrzebą jego interpretacji wyraził w 1953 roku dyrektor National Park Service, Conrad Wright, słowami: „Ochrona poprzez docenienie, docenienie poprzez zrozumienie, a zrozumienie poprzez interpretację". mały|361x361px|Sześć zasad interpretacji dziedzictwa według Freemana Tildena (1957).
Dokonania Tildena Tilden usystematyzował dotychczasowe praktyki interpretacyjnych, czego owocem była przełomowa praca Interpreting Our Heritage (1957), mająca służyć pracownikom parków narodowych i miejsc pamięci historycznej. Zawarł w niej sześć zasad interpretacji, którym poświęcił poszczególne rozdziały książki: