W 1868 roku szkoła została zmieniona na państwową trywialną i mieściła się nadal w budynku organistówki. W latach 1873–1874 szkoła była parafialna, a od 1874 roku 1-klasowa. Początkowo szkoły wiejskie były tylko męskie, a od 1890 roku były mieszane (koedukacyjne). W latach 1878–1879 zbudowano drewniany budynek szkolny, który we wrześniu został poświęcony przez ks. Andrzeja Goneta. Od 1897 roku szkoła była 2-klasowa.
Od 1897 roku szkoła posiadała nauczycieli pomocniczych, którymi byli: Maria Truszkowska (1897–1903; 1904–1914?), Józefa Kaniowska (1902–1903, Helena Piotrasówna (1903–1904), Michał Binikiewicz (1904–1905), Genowefa Tatomirowa (1905–1910), Zofia Karakulska (1910–1913), Bolesław Stopa (1910–1913), Zofia Witkowska (1912–1913), Maria Kozicka (1913–1914?), Jan Lew (1913–1914?), Maria Dymnicka (1913–1914?).
W latach 1914–1915 w szkole stacjonowały wojska rosyjskie, które dokonały częściowej dewastacji wyposażenia, a 13 maja 1915 roku do szkoły przybyły wojska austriackie i niemieckie. W latach 1916–1917 zbudowano nowy drewniany budynek szkolny. W latach 1932–1933 zbudowano murowany budynek szkolny. Podczas II wojny światowej w szkole stacjonowały wojska niemieckie. W 1957 roku dokonano remontu szkoły, a w 1968 roku rozbudowano szkołę.