Umar Kayam (ur. 30 kwietnia 1932 w Ngawi, zm. 16 marca 2002 w Dżakarcie) – indonezyjski socjolog i pisarz. Rozwinął badania socjologiczne nad i wprowadził na grunt indonezyjski „teorię ugruntowaną”.

Życiorys Początkowo kształcił się w (HIS) w Surakarcie. Edukację kontynuował w szkole (MULO) oraz w szkole średniej w Yogyakarcie. W 1955 r. ukończył studia na Wydziale Edukacji Uniwersytetu Gadjah Mada. W 1963 r. uzyskał magisterium na Uniwersytecie Nowojorskim, a doktoryzował się w 1965 r. na Uniwersytecie Cornella.

Do 1969 r. pełnił funkcję dyrektora generalnego ds. radia, telewizji i filmu w Ministerstwie Informacji. Następnie objął stanowisko przewodniczącego , które piastował do 1972 r. Był dyrektorem Centrum Szkoleniowego Studiów Społecznych na Uniwersytecie Hasanuddina (1975–1976) oraz członkiem Ludowego Zgromadzenia Doradczego (MPRS). Był wykładowcą na Uniwersytecie Indonezyjskim i pracownikiem naukowym w Honolulu (1973), a także starszym profesorem na Wydziale Literatury Uniwersytetu Gadjah Mada. Na tej samej uczelni przeszedł na emeryturę jako profesor emeritus. W 1988 r. został mianowany członkiem . Był także przewodniczącym Dżakarckiej Rady Sztuki i Narodowej Rady Filmowej.