Wersje AL Hussein AL-Hussein/al husayn Podstawowa wersja Al Hussein powstała przez zmodernizowanie i ulepszenie r17 NATO (SCUD B). Rakieta ma zasięg 648 km (400 mil), rakieta z pełnym wyposażeniem waży 6400 kg, ma 11,50 lub 12,46 metra (w zależności od źródeł informacyjnych) i szerokości 0,88 metra. Miał głowice o wadze 500 km lub 1102 funtów, rozrzut dochodzi do 1000 metrów (3,14 km²).
Rodzaje głowic: wybuchowa chemiczna biologiczna jądrowa
AL Hirara Według niepotwierdzonych informacji z października 1990 roku Irak produkował odmianę Al Hussein przeznaczoną do użycia przeciwko szybom naftowym. Al Hijara uwolniłyby chmury trującego dymu, które zabiłyby personel na ziemi, rakieta powodowała też zapłon studni naftowych. Była też wersja z betonową głowicą do umocnionych celów np. schronów atomowych.
Rodzaje głowic: z trującym gazem z głowicą betonową
Al Abbas Była rozszerzoną wersją Al Husseina o zasięgu 750 km do nawet 900 km. Zawiera nową trzyskładnikową mieszankę paliwa. W 1988 roku uruchomiono tylko jeden prototyp.