Dzięki jej funduszom (sprzedała część majątku rodowego, która jej przypadła) w 1920 Chętnikom udało się zakupić w Nowogrodzie plac nad Narwią, by w 1927 otworzyć tu Muzeum Kurpiowskie. Pełniła w nim funkcję kustosza, opłacała działalność skansenu z własnej kieszeni.
Po 1928, chcąc podreperować domowy budżet, założyła w Nowogrodzie księgarnię. Prawdopodobnie nie przynosiła zysków i szybko została zamknięta. Po 1930 tłumaczyła francuskie książki dla łomżyńskiego wydawnictwa oraz uczyła francuskiego.
W 1930 muzeum jako fundacja założycieli Adama i Zofii Chętników dla nauki i kultury polskiej przekazano Polskiemu Towarzystwu Krajoznawczemu. Odpisano plac, część budynków i eksponatów z przeznaczeniem na cele społeczne. Muzeum miało pozostać w Nowogrodzie, PTK miało przejąć część zaległych zobowiązań, a Chętnik miał pozostać kierownikiem. W wyniku nieporozumień (m.in. planów przeniesienia muzeum do Łomży lub Białegostoku) rozmowy trwały do 1936, kiedy to darowizny zostały odwołane. Majątek Zofii i Adama Chętników w 1930 r. został wyceniony na 20 tys. zł przy wartości muzeum ponad 35 tys. zł. Adam pozostał kierownikiem, a Zofia kustoszem placówki. Patronat naukowy nad placówką od 1933 zaczęło sprawować Towarzystwo Naukowe Płockie – powstała tu Stacja Naukowo-Badawcza TNP, której kierownikiem był Chętnik.