Bernard Antoni Morys (ur. 30 lipca 1926 w Hajdukach Wielkich, zm. 29 stycznia 1995) – polski piłkarz występujący na pozycji napastnika i obrońcy.
Kariera piłkarska Karierę piłkarską Morys rozpoczął w czasie II wojny światowej. W latach 1941–1944 trenował w Bismarckhütter SV, które zostało powołane przez niemieckie władze okupacyjne w miejsce Ruchu Chorzów w listopadzie 1939 roku. W 1947 roku Morys grał we Fraserburgh FC, po czym wrócił do kraju i zasilił w tym samym roku Ruch. Dla „Niebieskich” występował do 1951 roku. W tym czasie wywalczył z klubem awans do I ligi, zdobył mistrzostwo za wygrany Puchar Polski (1951) i wicemistrzostwo kraju (1950) oraz trzecie miejsce w mistrzostwach Polski (1948). W I lidze Morys zadebiutował 30 maja 1948 roku w wygranym 13:1 meczu z Widzewem Łódź, zaś pierwszą bramkę strzelił w tymże spotkaniu. W 1952 roku przeniósł się do występującego wówczas w II lidze, Górnika Zabrze. Pierwszą bramkę dla „Trójkolorowych” zdobył 20 kwietnia 1952 roku w wygranym 2:4 meczu z Concordią Knurów. W sezonie 1952 przez reorganizację II ligi, w której zredukowano liczbę klubów biorących udział w rozgrywkach z czterdziestu do czternastu, Górnik został zdegradowany do III ligi. Morys kontynuował grę w „Trójkolorowych” do końca 1953 roku.