Wacław Mścisław Borzemski herbu Jelita (ur. 14 maja 1868 w Zabłotowie, zm. 26 kwietnia 1935 we Lwowie) – polski działacz niepodległościowy, oficer, urzędnik, nauczyciel.
Życiorys thumb|240px|Więźniowie w procesie tarnopolskim (1895). W środku siedzi Wacław Borzemski (nr 5) thumb|240px|Komitet redakcyjny pisma Życie. Trzeci od lewej siedzi Wacław Borzemski Wacław Mścisław BorzemskiW ewidencji wojskowych C. K. Armii oraz w ewidencji urzędników Austro-Węgier był określany w języku niemieckim jako „Wenzel Borzemski”. urodził się 14 maja 1868 w Zabłotowie. Legitymował się herbem Jelita. Kształcił się w C. K. Gimnazjum im. Franciszka Józefa we Lwowie, gdzie w 1885 ukończył VIII klasę i zdał egzamin dojrzałości (w jego klasie był m.in. Marceli Chlamtacz, a ponadto w tej szkole wówczas uczyli się Antoni Borzemski – także późniejszy nauczyciel oraz Władysław Borzemski – również uczestnik tajnych organizacji niepodległościowych). Od 1885 do 1891 studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Lwowskiego. Był kandydatem (koncypientem) adwokackim (także ok. 1894). Pracował w magistratach miasta Lwowa i miasta Kołomyi.