Zaproponował również nowy sposób garbowania skóry, hodował nowe odmiany pszenicy, jęczmienia i żyta, jak również badał metody uzyskiwania alkoholu z ziemniaków. Opracował nowe metody konserwowania i suszenia owoców i balsamowania zwierząt. Był honorowym członkiem siedmiu towarzystw naukowych w Rosji, został wybrany w różnych latach członkiem zarządów uniwersytetów w Moskwie i Charkowie, Moskiewskiego Towarzystwa Przyrodników, Towarzystwa Literatury Rosyjskiej na Uniwersytecie Moskiewskim, Towarzystwa Historii i Starożytności i innych. W 1811 założył w Charkowie stowarzyszenie filotechniczne, które obejmowało właścicieli ziemskich z różnych prowincji Ukrainy. 26 listopada 1820 był więziony przez sześć miesięcy w twierdzy szlisselburskiej, a następnie zesłany do wsi rodzinnej. Do śmierci nie wolno mu było mieszkać w Moskwie i Petersburgu z powodu reformistycznych poglądów na temat porządku społecznego w Rosji i roli cara.