Cały proces tworzenia tego utworu został opisany w publikacji Experimental Music.
Następne „komputerowe” utwory Hillera, jak np. skomponowana wspólnie z Robertem A. Bakerem Computer Cantata (1968) czy cykl Algorytmów (1968–1984), były tworzone wg programu głównego (wspólnego dla wszystkich rodzajów kompozycji) oraz wchodzących w jego skład podprogramów (uwzględniających różnorodność stylu i struktury każdego utworu) będących polem dla indywidualności twórczej kompozytora.
W latach 1967–1969 współpracował z Johnem Cage’em przy jednym z jego bardziej znanych utworów HPSCHD na od 1 do 51 wygenerowanych komputerowo taśm i od 1 do 7 klawesynów, na których grający na żywo soliści wykonywali przypadkowo wybrane fragmenty utworów Mozarta, Beethovena, Chopina, Schumanna, Gottschalka, Busoniego i Schönberga.
Obok utworów generowanych komputerowo i elektroakustycznych komponował utwory orkiestrowe, kameralne, fortepianowe oraz wokalne, a także utwory sceniczne i multimedialne, muzykę teatralna, filmową i telewizyjną. Był też autorem wielu publikacji na temat eksperymentalnej muzyki komputerowej.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Kompozytorzy XX wieku Kategoria:Amerykańscy kompozytorzy muzyki poważnej Kategoria:Amerykańscy pedagodzy muzyczni Kategoria:Amerykańscy chemicy Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowym Jorku Kategoria:Urodzeni w 1924 Kategoria:Zmarli w 1994