Izydor Wołosiański (ur. 16 lutego 1908 w Drohobyczu, zm. 15 lipca 1971 we Wrocławiu) – polski inżynier, Sprawiedliwy Wśród Narodów Świata, wraz z żoną uratował 39 Żydów.
Życiorys Urodził się 16 lutego 1908 r. w Drohobyczu, gdzie jego ojciec współprowadził warsztat rzemieślniczy. W czasie okupacji niemieckiej w Drohobyczu był kierownikiem warsztatów mechanicznych. Wtedy też poznał swoją przyszłą żonę, Jarosławę Wołosiańską. Mieli wspólnych przyjaciół żydowskich, którym udzielali doraźnej pomocy od 1941 roku. Rok później zdecydowali się ukryć dwie córki znajomej rodziny Stocków w specjalnie do tego przygotowanej dwupoziomowej kryjówce w piwnicy domu przy ul. Szaszkiewicza 9 w Drohobyczu. Gdy w styczniu 1943 para zawarła związek małżeński i zamieszkała w tym budynku, w skrytce chroniło się kilkanaście osób. W tym czasie nad Wołosiańskimi mieszkał Niemiec. Jego obecność ograniczała rewizje i podejrzenia, ale jednocześnie wymuszała wysoką ostrożność. W czasie likwidacji drohobyckiego getta do piwnicy małżeństwa Wołosiańskich zeszła większość z łącznie 39 ukrywanych osób. Niektórzy z nich spędzili w kryjówce 22 miesiące, do ponownego zajęcia Drohobycza przez Armię Czerwoną 4 sierpnia 1944.