Część prac przeprowadzał Ośrodek badawczo – leczniczy dla chorób warstw pracowniczych istniejący przy Klinice. Przetestowano zachowanie się ubytku słuchu w zależności od płci, wieku i stażu pracowników. Co ciekawe, wykazano większą wrażliwość narządu słuchu na warunki akustyczne u płci męskiej. Badania pozwoliły zespołowi na modyfikację prób Langenbecka i Feldmana, co dało możliwość ilościowego obliczenia wydolności i sprawności nerwu słuchowego. Zmodyfikowano również test Sorensona, uważając, że pozwoli to na wcześniejsze uchwycenie zmian funkcjonalnych. Udowodniono, że rozwój urazu akustycznego ma różny przebieg w zakresie narządu Cortiego i zakresie nerwu słuchowego. Zagadnieniem, któremu poświęcono wiele uwagi, była audiometria mowy, zarówno testom słownym, jak i liczbowym. W roku 1966 prof. Iwankiewicz otrzymał indywidualną nagrodę I stopnia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej za prace nad audiometrią mowy. Przedmiotem badań Kliniki była również przydatność lampowych aparatów słuchowych oraz indywidualnych wkładek usznych do aparatów słuchowych.