Pracownia składała się z gabinetów: elektroencefalograficznego, elektromiograficznego i audiologicznego. Była jedynym ośrodkiem na Dolnym Śląsku upoważnionym do protezowania niedosłuchu.

Duże znaczenie dydaktyczne w tym czasie miała Samodzielna Pracownia Foniatrii. Wzbudzała zainteresowanie tożsamych zagranicznych ośrodków między innymi z powodu badań z zakresu problematyki jąkania. W 1973 r. na II Kongresie Unii Europejskich Foniatrów w Pradze prof. Leon Handzel został wiceprezydentem Unii Europejskich Foniatrów. Rok później na III Kongresie w Padwie – jej prezydentem. W 1986 roku prof. Leon Handzel odszedł na emeryturę, a pracownia została włączona do Katedry i Kliniki Otolaryngologii. Kierownictwo nad nią objęła prof. Maria Zalesska–Kręcicka. W 1989 r. Pracownia Foniatryczna rozpoczęła wideoendoskopową diagnostykę krtani oraz videostroboskopię krtani.