W wieku 17 lat przystąpił do powstania listopadowego, a po jego upadku jesienią następnego roku znalazł się wspólnie z bratem pośród tej polskiej młodzieży, której groziły nie tylko bezpośrednie represje, ale i zaciąg do carskiej armii. Wobec tego bracia zdecydowali się na emigrację i udali się na Węgry. Na akademii medycznej w Budapeszcie (będącej częścią tamtejszego uniwersytetu) Jan uzyskał w 1839 r. dyplom magistra farmacji i kwalifikacje lekarskie, zgodnie z oczekiwaniami ojca i rodzinną tradycją. W następnym roku bracia opuścili na zawsze Europę, by przybyć wpierw do Nowego Orleanu, stamtąd do Luisville, Kentucky, gdzie przyłączyli się do zorganizowanego ruchu kolonizacyjnego i z nim udali się do Teksasu. Nad rzeką Trinity River Jan Strenzel zbudował drewniany dom w tej mniej więcej okolicy, gdzie wkrótce założone zostanie miast Dallas. Gdy pionierska osada, której bracia Strentzel byli częścią, nie zdołała się rozwinąć, Jan i Henryk zakupili teren pod gospodarstwo w Lamar County, a Jan rozpoczął praktykę lekarską. Wkrótce zyskał uznanie i sympatię okolicznych osiedleńców dzięki „oddaniu, z jakim otaczał opieką lekarską wszystkich członków społeczności, bez względu na ich rasę czy sytuację finansową”.