Został dziennikarzem, początkowo był redaktorem „Słowa Polskiego”. Potem był dyrektorem i współredaktorem „Wieku Nowego”. Pracował też dla krakowskiej „Nowej Reformy”. Był jednym z najstarszych dziennikarzy lwowskich. Należał do Towarzystwa Dziennikarzy Polskich we Lwowie, we władzach którego był członkiem wydziału, wybierany do tego gremium 19 grudnia 1919, 16 maja 1925. 23 października 1917 został wybrany członkiem rady nadzorczej założonego wtedy Konsumu Dziennikarskiego we Lwowie. Był także członkiem Syndykatu Dziennikarzy Polskich we Lwowie i zasiadał w komisji rewizyjnej tegoż (wybrany 2 lutego 1920).

Przyjęto, że Szenderowicz podsunął Gabrieli Zapolskiej postać swojej kamieniczniczki Gołąbowej i jej rodziny, których opis pisarka wykorzystała przy tworzeniu dramatu Moralność pani Dulskiej (1907).

Od 7 listopada 1900 był żonaty z aktorką teatralną Antoniną Ogińską. W dniu 23 grudnia 1910 została ona zastrzelona przez jej kochanka, Kazimierza Lewickiego. Leopold Szenderowicz do końca życia był ponownie żonaty. Zmarł 22 października