192–200); uczestniczyła wraz z nim w tłumieniu rebelii plemienia Kumaso zamieszkującego południową część wyspy Kiusiu; cesarz zginął tam w czasie walki; Jingū przejęła po nim władzę i pokonała rebeliantów; udała się następnie na podbój „krainy skarbów” (Mimana?), który zakończył się sukcesem (chociaż na temat celu i przebiegu wyprawy istnieją wątpliwości); po powrocie urodziła syna (został 15. cesarzem o imieniu Ōjin, kilka stuleci później zaczęto go czcić jako boga Hachimana) i rządziła przez 69 lat jako regentka.
W przeszłości, do okresu Meiji, była ujęta w tradycyjnym porządku sukcesji jako 15. władca, ale obecnie jest uważana za regentkę. Na liście mauzoleów cesarzy pod numerem 14 wpisany jest cesarz Chūai, jej mąż, a pod numerem 15 – jej syn, cesarz Ōjin. Od śmierci męża w 201 roku rządziła jako regentka do momentu, gdy jej syn wstąpił na tron w 269 roku.