Podczas walk wyróżnił się szczególną odwagą, brał udział w większości lotów bojowych 15. eskadry myśliwskiej. 16 sierpnia 1920 atakował z niskiego pułapu oddziały 1 Armii Konnej nacierające na pozycje 6. Dywizji Piechoty. Ogniem karabinów maszynowych i bombami zaatakował 1000-osobowy oddział kawalerii i kolumnę taborów na drodze Jabłonówka-Busk. W rejonie Pobużan rozproszył oddział saperów Armii Czerwonej próbujący naprawić uszkodzony most. 17 i 18 sierpnia startował do walki łącznie osiem razy.
Po zakończeniu działań wojennych na krótko pozostał w wojsku. 27 lutego 1921 zdał dowództwo eskadry i rozpoczął bezterminowy urlop celem ukończenia przerwanych studiów. 9 maja 1922 przeszedł do rezerwy, pozostając na ewidencji dywizjonu zapasowego 3. pułku lotniczego. Ukończył cztery semestry prawa w Poznaniu. W marcu 1925 został przeniesiony (w korpusie oficerów rezerwowych) do 4. pułku lotniczego.
Założył w Bydgoszczy fabrykę tlenu i pełnił w niej funkcję dyrektora. Ponadto był właścicielem hurtowni z gramofonami, radiami i rowerami.
Po wybuchu II wojny światowej utracił majątek, który został przejęty przez III Rzeszę.