W 1938 siedziba zarządu znów mieściła się w Warszawie przy ul. Trębackiej 15, a zakłady w Koninie. Na czele stała rada nadzorcza w składzie: Henryk Barciński, Bolesław Soplica, Stefan Iwańczyk, Witold Maringe, Józef Landau, Alfred Przeworski, Tadeusz Przeworski. Zarząd tworzyli: Maurycy Przeworski, Roman Przeworski, Jerzy Przeworski, Tadeusz Swinarski. Dyrektorem był Tadeusz Swinarski.
W 1938 r. kapitał zakładowy spółki wynosił 5,1 mln zł, podzielonych 40,8 tys. akcji na okaziciela o wartości nominalnej 125 zł każda.
Produkowano kryształ biały. W sezonie 1936/1937 wytworzono 55 754 q przerabiając 310 512 q. Powierzchnia plantacji wynosiła wówczas 1348 ha.
W październiku 1939 przedsiębiorstwo przeszło pod zarząd niemieckiej firmy powierniczej Haupttreuhandstelle Ost, a w spółce powołany został zarząd komisaryczny. Funkcjonowała pod nazwą Zuckerfabrik und Rafinerie „Goslawitz” Aktiengesellschaft.
W 1945, po wojnie, cukrownia przeszła pod zarząd państwowy, a następnie w 1947 na mocy ustawy przeszła oficjalnie na własność państwa. Sieć kolejowa cukrowni została przejęta przez PKPAriel Ciechański, Rozwój i regres sieci kolei przemysłowych w Polsce w latach 1881-2010, Warszawa: PAN, 2013, s.