Według ówczesnej literatury, kombi Special DeLuxe mogło pomieścić z łatwością nawet dziewięciu pasażerów.
Jedyny dostępny silnik stanowił ulepszoną jednostkę napędową z poprzednich lat, o nieco większym stopniu sprężania i mocy: 6-cylindrowy R6, benzynowy, dolnozaworowy, benzynowy, o pojemności 217,8 cali sześciennych (3,6 l), osiągający moc 97 KM (brutto). Silnik połączony był z trzybiegową manualną skrzynią biegów i napędzał tylne koła przez most napędowy. Opony miały rozmiar 6,40×15 (P17) lub 6,70×15 (P18). Opcjonalnie kombi Suburban miało koła 18-calowe.
Wyprodukowano ogółem 519 400 samochodów Plymouth drugiej serii 1949 rocznika, co stanowiło wzrost o ok. 27% od poprzedniego roku i dawało Plymouthowi trzecie miejsce na rynku, z udziałem 10%Według innych danych, wyprodukowano 500 979 samochodów serii P17/P18 z 1949 roku (w tym nieznana liczba bliźniaczych DeSoto Diplomat), a razem z produkcją kanadyjską, 520 388, w tym 61 458 P17 i 458 930 P18 (). Ceny bazowe wynosiły od 1371 dolarów za DeLuxe coupe do 2372 dolarów za Special DeLuxe kombi (średnia z cen: 1690 dolarów). Najpopularniejszym modelem był czterodrzwiowy sedan Special DeLuxe (252 878 sztuk, 1629 dolarów).