Zakład mieszczący się w Łyszkowicach zajmował teren 14 hektarów. Składał się z ok. 20 budynków. Były tu domy dyrekcji, administracji i pracowników oraz biura i pomieszczenia techniczno-magazynowe. Cukrownia posiadała również magazyny w Łowiczu, Sobocie, Jackowicach i Czerniewie. W roku 1920 wybudowano wąskotorowe połączenie kolejowe ze stacją normalnotorową w DomaniewicachAriel Ciechański, Rozwój i regres sieci kolei przemysłowych w Polsce w latach 1881-2010, Warszawa: PAN, 2013, s. 27.. Do 1941 sieć kolejowa zakładu wynosiła ok. 50 kilometrów. Eksploatowano m.in. parowóz 0-2-0 t „Ryś” na tor 600 mm.
W 1938 na czele stał zarząd w składzie: Henryk Rosenberg (prezes), Józef Rosenberg. Dyrektorami byli Witold Wajnman i Henryk Rosenberg (administracja). Kapitał zakładowy wynosił 2 mln zł, podzielonych na 20 tys. akcji na okaziciela, o nominale 100 zł każda. Produkowano kryształ biały i rafinadę. W sezonie 1936/1937 – 34 290 q, przerabiając 208 136 q. Obszar plantacji wynosił 1799 ha.
W 1940 starosta łowicki Schwender, na mocy ustaw o konfiskacie majątku prywatnego w Generalnym Gubernatorstwie przejął zakład i na jego dyrektora został wyznaczony Otto Fischer.