Po zakończeniu wojny, w 1946, powrócił razem z rodziną do Łodzi, gdzie w 1948 roku zdał maturę w 1. Miejskim Gimnazjum i Liceum. Od lipca do końca sierpnia 1948 roku, po uzyskaniu uprawnień traktorzysty, pracował na Ziemiach Odzyskanych w Państwowych Nieruchomościach Ziemskich, w powiecie pyrzyckim. W okresie jesień 1948–wiosna 1949 był w Młodzieżowych Brygadach Międzynarodowych w Jugosławii, z którymi budował kolej. W latach 1948–1953 studiował na Uniwersytecie Moskiewskim im. Łomonosowa na Wydziale Ekonomii Politycznej, gdzie zdobył z wyróżnieniem tytuł magistra ekonomii. Po powrocie do Polski, w 1953 roku, został skierowany do pracy w Szkole Partyjnej przy KC PZPR, w której pracował do 1957 roku na stanowisku asystenta w Katedrze Ekonomii PolitycznejArchiwum IRWiR PAN.
W 1959 roku zawarł związek małżeński z Weroniką. W 1968 roku urodził się syn: Marek.
W latach 1957–1969 pracował na stanowisku starszego radcy w Komisji Planowania przy Urzędzie Rady Ministrów, w niewielkim Zespole Planów Perspektywicznych, który był kierowany przez prof. Michała Kaleckiego. Zespół ten został rozwiązany w 1968 roku, a Izasław Frenkel zwolniony z pracy kilka miesięcy później. Miało to związek z planowaną przez niego emigracją.