Preludium W 1969 roku Naser nakazał egipskiej armii rozpoczęcie ataków artyleryjskich, powietrznych i lądowych na izraelskie pozycje wzdłuż Kanału Sueskiego. Uznał, że izraelska opinia publiczna jest wyczulona na wysokie straty, w szczególności wśród żołnierzy. Prezydent Egiptu wierzył, że zadając Izraelczykom straty w ludziach doprowadzi do szybkiego zakończenia konfliktu i zmusi Państwo Izrael do rozmów pokojowych. Ponadto Egipcjanie przeprowadzali nocne ataki komandosów na wybrane cele na Synaju, a także stawiali miny morskie.
W okresie od maja do lipca Egipcjanie w wyniku ostrzałów i ataków zabili 47 żołnierzy Cahalu, a ranili 157. Izraelczycy postanowili wykorzystać swoje Siły Powietrzne w celu przeprowadzenia ataków na tyłach armii egipskiej i wywołania efektu psychologicznego. 17 czerwca 1969 roku myśliwce izraelskie wykonały bardzo niskie loty nad Kairem, rezydencją Nasera i stołecznym lotniskiem, żeby doprowadzić do powstania efektów akustycznych zwanych gromami dźwiękowymi. W lipcu izraelskie myśliwce stoczyły kilka walk powietrznych z egipskimi myśliwcami MiG-21, zestrzeliwując 9 nieprzyjacielskich maszyn. Izraelczycy nie ponieśli strat. Wydarzenia te były niedopuszczalne dla Nasera. 10 lipca, w nocy, komandosi egipscy zaatakowali na Synaju jednostkę pancerną, zabijając 9 żołnierzy.