350px|thumb|Przypuszczalne rozmieszczenie stanowisk sygnalizacyjnych Bizantyjski system sygnalizacyjny – system sygnalizacyjny, oparty na znakach świetlnych przy użyciu ognia, używany w IX wieku przez Bizantyjczyków podczas wojen z Arabami. Wykorzystywano go do nadawania wiadomości od granicy z państwem Abbasydów na wschodzie, poprzez całą Anatolię, aż do bizantyjskiej stolicy w Konstantynopolu.

Źródła System został opisany w trzech pracach: tzw. Traktacie C będącym częścią dzieła O ceremoniach dworu bizantynskiego wydanego w czasach Konstantyna VII Pofirogenety (rządził 913– 959); tzw. Kontynuacji Teofanesa z połowy IX w.; tzw. Kronice powszechnej Symeona Metafrastesa. W zależności od źródła, system czasami różni się co do miejsc, w których miały znajdować się stanowiska sygnalizacyjne. Zgadzają się jednak co do istnienia samego systemu i jego funkcjonowania na trasie przez Anatolię.