Damjan Wełczew Damjanow (, ur. 20 lutego 1883 w Gabrowie, zm. 25 stycznia 1954 w Paryżu) – bułgarski wojskowy, generał pułkownik, w latach 1944–1946 minister wojny, deputowany do Zgromadzenia Narodowego XXVI kadencji (1945–1946).

Życiorys Pochodził z rodziny urzędniczej. W 1903 ukończył szkołę wojskową w Sofii. W 1910 awansowany na kapitana, w czasie wojen bałkańskich walczył w składzie 7 rilskiej dywizji piechoty. Na początku I wojny światowej objął dowództwo kompanii w 26 pułku piechoty, w 1915 brał udział w ofensywie przeciwko wojskom serbskim w Kosowie. W lutym 1917 uzyskał awans na stopień majora i objął dowództwo kompanii w 22 trackim pułku piechoty. W styczniu 1918 objął stanowisko szefa szkolenia w 7 rilskiej dywizji piechoty. W tym samym roku rozpoczął naukę w szkole dla oficerów sztabowych. W 1919 należał do grona założycieli Związku Wojskowego, w 1921 skierowany do rezerwy przez rząd Aleksandra Stambolijskiego. W czerwcu 1923 należał do grona organizatorów zamachu stanu skierowanego przeciwko rządowi Stambolijskiego. Po zamachu został zastępcą komendanta szkoły wojskowej w Sofii i pełnił tę funkcję do roku 1928.