Robert Fryderyk Stichel (ur. 22 grudnia 1816 w Altenburgu, zm. 13 marca 1892 w Warszawie) – pierwszy polski magister nauk weterynaryjnych.
Życiorys Urodził się w rodzie mieszczańskiej w Altenburgu, stolicy księstwa sasko-altenburskiego. Jeden z jego przodków był burmistrzem miasta, a ojciec prowadził warsztat płatnerski. Wprawdzie rozpoczął studia medyczne, ale w 1839 podjął naukę w kierunku weterynaryjnym w Königliche Thierarzneischule w Dreźnie. Dyplom lekarza weterynarii uzyskał w 1841. Po zakończeniu studiów przyjął propozycję hrabiego Andrzeja Zamoyskiego podjęcia pracy w ordynacji Zamoyskich. Przeniósł się do Królestwa Polskiego i zamieszkał w ordynacji Zamoyskich w Klemensowie.
We wrześniu 1847 Zamoyski złożył w Radzie Lekarskiej Królestwa Polskiego wniosek o wydanie zgody na wykonywanie przez Stichela praktyki weterynaryjnej na terenie Królestwa Polskiego. W październiku Rada wyraziła zgodę i zakreśliła warunek zdania egzaminu na dowolny stopień weterynaryjny. Robert Fryderyk Stichel zadeklarował wolę zdawania na najwyższy stopień, jaki był dostępny. Egzamin odbył się 4 stycznia 1848 w Warszawie. 30 stycznia Stichel otrzymał dyplom. Był to pierwszy wydany w Królestwie Polskim dyplom magistra nauk weterynaryjnych.