W 1979 roku prezesem został Bolesław Mazurkiewicz, który po 13 latach nieprzerwanego pełnienia tej funkcji, przez aklamację został ogłoszony prezesem honorowym. Zasłużenie, bo także dzięki niemu pomorskie żeglarstwo spokojnie przetrwało trudne lata 80. Duża część wysiłku Związku szła na poszukiwanie funduszy na działalność własną i klubów, a problemem było nawet zdobycie paliwa do motorówek. Próbowano obchodzić wprowadzone wraz ze stanem wojennym zakazy żeglugi – stąd o Puchar Gdańska żeglarze rywalizowali na… Zalewie Zegrzyńskim. Żywe były za to ideały Solidarności – Rada Trenerów już 8 września 1980 roku wystosowała własne 14 wniosków i postulatów, w tym dotyczący powołania związku zawodowego pracowników resortu kultury fizycznej i sportu.

Wyzwania przełomu Choć Bolesław Mazurkiewicz wprowadzał Związek w lata 90., to Bogdan Kamieński i Tomasz Gajek mierzyli się ze wszystkimi wyzwaniami przełomu XX i XXI wieku. A problemów było sporo – zmniejszenie dotacji z Urzędu Wojewódzkiego na funkcjonowanie Związku czy stopniowy upadek przedsiębiorstw patronujących klubom. Przed Związkiem otworzyły się jednak nowe możliwości – współorganizacja żeglarskich konferencji bezpieczeństwa czy Festiwalu Sail-94 – a pomorscy sportowcy coraz lepiej radzili sobie na międzynarodowych imprezach.