Rebelianci Kinabalu kontynuowali walkę jeszcze przez dwa miesiące, atakując japońskie posterunki na wybrzeżu i w głębi wyspy. W międzyczasie zastępca Qwoka, Lim Teng Fatt, otrzymał wiadomość, że na przylądku Labian we wschodniej części Borneo Północnego wylądowali alianccy żołnierze. Wbrew nadziejom powstańców nie były to jednak siły inwazyjne, a jedynie sześcioosobowa grupa wywiadowcza, którą dowodził kpt Francis George Leach „Gort” Chester. Lim Teng Fatt zdołał nawiązać z nim kontakt i uzyskać obietnicę dostaw broni, amunicji i medykamentów. Do powstańców miało także dołączyć kilku alianckich wywiadowców z zadaniem zorganizowania siatki szpiegowskiej na zachodnim wybrzeżu Borneo Północnego. 18 stycznia 1944 roku do wybrzeży Borneo przybił amerykański okręt podwodny USS „Tinosa”, na którego pokładzie znajdowała się pięcioosobowa grupa wywiadowcza oraz 2,2 ton zaopatrzenia. Okazało się jednak, że na skutek biurokratycznych zaniedbań broń, amunicja i medykamenty, które „Gort” Chester obiecał powstańcom, pozostały w australijskim porcie Fremantle.