Po powrocie na Borneo założył bazę w okolicach Manggatal na północ od Jesselton i przystąpił do organizowania partyzantki, znanej odtąd jako ruch oporu Kinabalu (ang. Kinabalu Guerrilla Defence Force, pinyin: Shenshan Youji Dui).
W czerwcu 1943 roku Qwok ponownie udał się na Tawi-Tawi, gdzie przez dwa miesiące przechodził wojskowe szkolenie. Na Borneo powrócił w stopniu podporucznika „sił zbrojnych USA na Filipinach” (US Forces in the Philippines). Filipińscy partyzanci obiecali przekazać rebeliantom Kinabalu niewielkie ilości broni i amunicji. Dostawa została opłacona przez Qwoka, lecz dotarła na Borneo dopiero pod koniec grudnia 1943 roku, tj. już po upadku powstania w Jesselton.
Siatka Qwoka utrzymywała kontakt z brytyjskimi i australijskimi żołnierzami przetrzymywanymi w obozach jenieckich na Borneo Północnym. Do współpracy udało się zwerbować niektórych członków rozwiązanej przez Japończyków paramilitarnej formacji North Borneo Volunteer Force oraz funkcjonariuszy dawnej policji kolonialnej, którą okupant pozostawił na służbie. Qwok starał się pozyskać w szeregi konspiracji nie tylko miejscowych Chińczyków, lecz także ludność autochtoniczną. Zabiegi te zakończyły się częściowym powodzeniem. Akces do ruchu oporu zgłosili przedstawiciele niektórych miejscowych ludów, w szczególności ludu Tausūg.