Pomnik Obrońców Lwowa na Persenkówce – monument upamiętniający polskich poległych z lat 1918–1920, głównie podczas wojny polsko-ukraińskiej, w tym w trakcie obrony Lwowa, ustanowiony w II Rzeczypospolitej.
thumb|240px|Odsłonięcie pomnika 28 września 1924 thumb|240px|Pomnik na pocztówce z 1925 Opis W miejscu, gdzie powstał monument, jeszcze przed wojną z Ukraińcami zbierały się przy dębie zbiórki polskich konspiratorów. Teren na Persenkówce pod powstanie pomnika darował ppłk Władysław Śniadowski. Projekt monumentu sporządził nieodpłatnie inż. arch. Rudolf Indruch. Pomnik powstał z inicjatywy i staraniem Towarzystwa Straży Mogił, które przekazało granit. Wykonawcą był arch. Antoni Nestarowski, który pracę zrealizował bezinteresownie.
Pomnik został odsłonięty podczas wielu uroczystości organizownych we Lwowie dnia 28 września 1924. Poświęcenia monumentu dokonał ks. infułat Józef Zajkowski. W imieniu obecnego gen. Władysławem Sikorskim głos zabrał gen. Tadeusz Rozwadowski, który bohaterstwo walczących pod Persenkówką określił „czynem polskich Termopil”. Przemawiała także Wanda Mozołowska (przewodnicząca TSM) oraz wiceprezydent Lwowa Leonard Stahl, oświadczający, iż miasto przejmie opiekę nad pomnikiem. Głos zabrali też ppłk Śniadowski i ppłk dr Roman Abraham, dr St. Zagórski, gen. Stefan Zagórski.