Korolow zaproponował Kondratiukowi stanowisko, ale Kondratiuk odmówił, obawiając się, że kontrola NKWD ujawni jego prawdziwą tożsamość.
Kondratiuk, Gorczakow i Nikitin pracowali nad projektem energetyki wiatrowej przez następne cztery lata, aż do tajemniczej śmierci Ordżonikidze. W lutym 1938 projekt został uznany za zbyt drogi i niebezpieczny, a budowę przerwano. Nikitin wykorzystał później swoje doświadczenia w projekcie wieży Ostankino w latach 1960. Tymczasem inżynierowie podjęli pracę nad projektowaniem mniejszych turbin wiatrowych (w zakresie mocy 150-200 kW) do farm energetycznych. W tym czasie Kondratiuk dowiedział się o aresztowaniu Korolowa pod zarzutem zdrady za marnowanie czasu na projektowanie statku kosmicznego. Natychmiast postanowił pozbyć się własnych obfitych notatek na ten temat. Były sąsiad z Nowosybirska, który pomógł mu wrócić do zdrowia po epizodzie tyfusu, zgodził się zabrać zeszyty. Kondratiuk przesłał także kopię swojego opublikowanego dzieła do muzeum Ciołkowskiego w Kałudze.