Irena Wanda Szanser z domu Strażyc (ur. 11 lipca 1924 w Kielcach, zm. 30 marca 2020 w Warszawie) – polska esperantystka, pedagog, metodyczka, autorka książek historycznych i książek metodycznych w języku esperanto. Uczestniczka powstania warszawskiego ps. Lutnia.
Życiorys Irena Szanser urodziła się 11 lipca 1924 r. w Kielcach. Jej rodzicami byli Michał Strażyc i Irena Skarbek-Kruszewska, nauczyciele w szkołach średnich. Przed II wojną światową uczyła się w gimnazjum w Puławach i działała w ruchu harcerskim. Po roku 1939 kontynuowała naukę, uczęszczając na tajne komplety w Sandomierzu. Podczas wojny służyła jako ochotniczka w konspiracyjnej organizacji harcerskiej, w batalionie „Chrobry I” Armii Krajowej, pod pseudonimem Lutnia. Została kontuzjowana w twarz i oko, do końca życia pozostała inwalidą wojennym. Maturę zdała w 1943 r., a świadectwo dojrzałości otrzymała dopiero w dwa lata później, wystawione przez kuratorium kieleckie na podstawie materiałów komisji weryfikacyjnej dla legalizacji tajnego nauczania.
Po wojnie ukończyła studia na Uniwersytecie i Politechnice Wrocławskiej. W 1950 roku uzyskała dyplom magistra nauk technicznych i inżyniera chemika.