Bund uważał, że białej Ameryce oraz chrześcijańskiej cywilizacji zagrażają Żydzi, komunizm, socjalizm, liberalizm. Były to czynniki uważane przez organizację za tożsame. Nawoływano do bojkotu żydowskich przedsiębiorstw. Organizacja krytykowała politykę New Deal prezydenta Franklina D. Roosevelta, łącząc go ze środowiskami żydowskimi.
Po wybuchu II wojny światowej Bund nawoływał do neutralności Stanów Zjednoczonych, podkreślano zalety izolacjonizmu i nieingerencji w sprawy europejskie. Wielu członków organizacji odmawiała służby wojskowej, uznając ją za nieuzasadnioną.
Działalność Organizacja miała charakter ogólnokrajowy. W całych Stanach posiadała 70 oddziałów. Szacuje się, iż w Bundzie było 25 000 osób płacących składki. Minimalna darowizna wynosiła 50 centów, a miesięczna składka 75 centów. Organizacja zaangażowała się w działalność propagandową i wychowawczą. Szczególną rolę odgrywały dzieci, które mogły wyjechać na specjalne obozy dla niemieckiej młodzieży. W całym kraju było ok. 20 obozów. Najważniejsze z nich to: Camp Siegfried w Yapahank, Hindenburg Park w Los Angeles, Camp Deutschhorst w Croydon, Camp Efdende w Detroit, Deutsche Centrale Farm w Cleveland. Podczas pobytu w takich obozach odbywały się zajęcia ze strzelectwa, musztry, polowania czy eugeniki. Dostępne były biblioteki z literaturą propagandową.