Zwyciężył w sztafecie 4 × 100 metrów (w składzie: Gianfranco Lazzer, Caravani, Giovanni Grazioli i Mennea) na uniwersjadzie w 1979 w Meksyku. Sztafeta włoska ustanowiła wówczas rekord Europy czasem 38,42 s. Na rozgrywanych w tym samym miesiącu igrzyskach śródziemnomorskich w 1979 Caravani zdobył dwa złote medale: w biegu na 200 metrów i w sztafecie 4 × 100 metrów (w składzie: Lazzer, Caravani, Grazioli i Mennea).
Odpadł w półfinale biegu na 50 metrów na halowych mistrzostwach Europy w 1981 w Grenoble i w eliminacjach biegu na 200 metrów na halowych mistrzostwach Europy w 1982 w Mediolanie. Na mistrzostwach Europy w 1982 w Atenach zajął 4. miejsce w sztafecie 4 × 100 metrów i odpadł w półfinale biegu na 200 metrów.
Caravani był mistrzem Włoch w biegu na 100 metrów w 1977 oraz w sztafecie 4 × 100 metrów w 1976, 1979 i 1982, a w hali mistrzem swego kraju w biegu na 60 metrów w 1975.
Rekordy życiowe Caravaniego: bieg na 100 metrów – 10,23 (8 września 1979 w Meksyku) bieg na 200 metrów – 20,59 (6 lipca 1979 w Algierze)
Przypisy
Kategoria:Włoscy sprinterzy Kategoria:Włoscy olimpijczycy Kategoria:Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1976 Kategoria:Medaliści Letniej Uniwersjady 1977 Kategoria:Medaliści Letniej Uniwersjady 1979 Kategoria:Ludzie urodzeni w Vicenzy Kategoria:Urodzeni w 1953