Jako rotmistrz pozasłużbowy z Troppau w czerwcu 1916 przebywał w pałacu Metternich w uzdrowisku Baden (w tym czasie był tam także kierownik starostwa c. k. powiatu chrzanowskiego, Władysław Chyliński).
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości rozkazem Naczelnego Wodza Józefa Piłsudskiego z 13 lutego 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego jako były oficer armii austriackiej z zatwierdzeniem posiadanego stopnia rotmistrza ze starszeństwem z 1 listopada 1914 i z zaliczeniem do 1-ej rezerwy i został powołany do służby czynnej na czas wojny aż do demobilizacji. Rozkazem Szefa Sztabu Generalnego w. z. pułkownika Stanisława Hallera z 13 lutego 1919 otrzymał przydział do Dowództwa Szkoły Jazdy w Warszawie z dniem 1 lutego 1919. Został awansowany na stopień majora rezerwy kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923, 1924 był oficerem rezerwowym 10 pułku Strzelców Konnych w Łańcucie. W 1934 jako rotmistrz rezerwy pospolitego ruszenia kawalerii był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr V jako oficer przewidziany do użycia w czasie wojny i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Kraków Miasto.