Pacyfikacja wsi Kapice – masowy mord na ludności cywilnej, połączony z grabieżą i niszczeniem mienia, dokonany przez okupantów niemieckich we wsi Kapice na Mazowszu. Na przełomie lipca i sierpnia 1944 roku wieś została spalona, a jej mieszkańców wysiedlono. 8 września żołnierze Wehrmachtu urządzili obławę na uchodźców, mordując 51 osób, w tym wiele kobiet i dzieci.
Przebieg pacyfikacji Kapice leżą w pobliżu Bagien Biebrzańskich. Przed pacyfikacją liczyły 120 gospodarstw, zamieszkiwanych przez około 500 mieszkańców.
Pod koniec lipca lub na początku sierpnia 1944 roku, w związku ze zbliżaniem się frontu wschodniego, Niemcy zarządzili wysiedlenie wsi. Mieszkańcom rozkazano przenieść się do innych miejscowości, a zdolnych do pracy w wielu wypadkach wywieziono na roboty przymusowe. Wysiedlenie przeprowadzono tak szybko, że ludność nie zdołała zabrać ze sobą dobytku, co umożliwiło Niemcom szeroko zakrojoną grabież. Zrabowano m.in. 200 koni, 452 krowy i 621 sztuk trzody chlewnej. Następnie Niemcy wysadzili w powietrze zabytkowy drewniany kościół, a wieś spalili. Zniszczeniu uległo 114 domów mieszkalnych i 236 budynków gospodarczych.