Tadeusz Jarina (ur. 8 września 1897 we Lwowie, zm. 9 stycznia 1977) – podpułkownik pilot obserwator Wojska Polskiego. Żołnierz armii Austro-Węgier podczas I wojny światowej, uczestnik wojny polsko-ukraińskiej i wojny polsko-bolszewickiej. Wieloletni dowódca jednostek lotnictwa II Rzeczypospolitej.
Życiorys Pochodził z rodziny rumuńsko-rusińskiej. W Stanisławowie ukończył czteroletnią Niższą Wojskową Szkołę Realną w Enns, następnie wstąpił do Szkoły Kadetów we Lwowie. Zdał egzaminy końcowe 15 marca 1915 roku i jako chorąży został przydzielony do 4. batalionu strzelców polnych. Podczas I wojny światowej w składzie tej jednostki walczył pod Gorlicami, gdzie 7 czerwca został ranny. Po rekonwalescencji skierowano go 17 czerwca 1915 roku na szkolenie w Bruck an der Leitha, po jego ukończeniu został awansowany do stopnia podporucznika. Powrócił na front wschodni jako dowódca kompanii karabinów maszynowych. Został dwukrotnie ranny, po zakończeniu leczenia otrzymał przydział na front włoski. Walczył tam do 25 października 1918 roku, w międzyczasie otrzymał awans do stopnia porucznika.