Zapatystyczne kooperatywy kawowe – meksykańskie kolektywy spółdzielcze działające w Chiapas, najbardziej wysuniętym na południe stanie Meksyku. Funkcjonują one w oparciu o ideologię neozapatystyczną.
Kontekst ekonomiczny Meksyk jest znaczącym producentem kawy. Ściślej mówiąc, warunki klimatyczne i geomorfologiczne w Chiapas czynią ten stan największym producentem kawy w całym Meksyku odpowiadając za 25% całości produkcji krajowej.
W 1989 zawieszono regulacje ochronne Międzynarodowej Umowy Kawowej. W tym samym okresie Bank Światowy i Międzynarodowy Fundusz Walutowy udzieliły hojnych pożyczek na rozwój upraw kawy w krajach, które do tej pory jej nie produkowały (jak Wietnam). W wyniku tego pojawiła się nadprodukcja. Ceny na rynku międzynarodowym załamały się i pomimo chwilowych podwyżek utrzymują się do dziś na niskim poziomie. Średnia cena kawy Arabica w zapasie surowców w Nowym Jorku wynosiła w latach 1976-1989 3,30 dolara za kilogram. W latach 1990–2005 spadł on do 2,20 dolara za kilogram. Również licząc utratę wartości dolara spowodowaną inflacją, producenci zauważyli, że zwrot z ich produktu spadł o ponad połowę. Mali producenci, zwłaszcza w Ameryce Środkowej, napotykali na trudności.