Ich jedyna córka Ludwika (1818–1896) wyszła w 1843 roku za Franciszka Ledóchowskiego (1806–?), wnosząc mu Antuzów w posagu. Ich córka Ludwika (1851–1915) wyszła za barona Juliusza Roppa (1843–1898) i ich córka Elżbieta (1884–1945), która w 1928 roku wyszła za Mikołaja Wojnarowskiego (1893–?) była ostatnią właścicielką Antuzowa.
Na przełomie XIX i XX wieku majątek Ledóchowskich liczył 884 dziesięcin ziemi.
Brat Kacpra Franciszek był ojcem Emilii Plater, która bywała w tutejszym dworze. 25 marca 1831 roku własnoręcznie napisała w Antuzowie oświadczenie, że samodzielnie podjęła decyzję o udziale w powstaniu listopadowym, aby chronić kuzynów.
Kościoły Platerowie wznieśli tu w 1794 roku drewnianą kaplicę, będącą katolickim kościołem parafialnym pod wezwaniem Opatrzności Bożej. Ksiądz Wielżewski zbudował w Antuzowie w 1849 roku drewnianą kaplicę Matki Boskiej. Kościół z 1794 roku stoi do dziś. Ponoć został zbudowany bez użycia gwoździ. W 1827 roku ogrodzono cmentarz przykościelny murem z ciosanych kamieni. Podczas I wojny światowej Niemcy założyli w kościele szpital wojskowy (nabożeństwa odbywały się w kaplicy cmentarnej). 4 dzwony zostały wywiezione do Rosji. W okresie międzywojennym zakupiono do kościoła jeden dzwon. Podczas parcelowania majątku w 1922 roku władze litewskie przekazały kościołowi 37 ha ziemi.