Jakob Eriksson (ur. 30 września 1848 w Hyllie, zm. 26 kwietnia 1931 w Sztokholmie) – szwedzki mykolog i fitopatolog. Jako pierwszy opisał morfologicznie podobne gatunki rdzy (Puccinia).

Życiorys Eriksson urodził się w Hyllie, niedaleko Malmö w Szwecji. Jego ojciec był rolnikiem. W szkole średniej Eriksson zainteresował się botaniką. Studiował na Uniwersytecie w Lund, tam też w 1874 r. uzyskał doktorat. Natychmiast po doktoracie został mianowany wykładowcą botaniki na uniwersytecie. Przez następne 22 lata uczył na uniwersytecie w Lund, Uniwersytecie w Uppsali i w nowej szkole podstawowej w Sztokholmie. W 1876 roku przyjął stanowisko botanika w Akademii Rolniczej. W 1885 r. został powołany na stanowisko profesora i dyrektora nowo utworzonego działu fizjologii roślin. Z czasem dział ten powiększał się, został zreorganizowany i rozszerzony. Eriksson był dyrektorem ośrodka w latach 1907–1913 przed przejściem na emeryturę.

Podróżował do różnych krajów Europy. Brał udział w kilku międzynarodowych konferencjach jako przedstawiciel szwedzkiego rządu. Założył laboratorium fizjologii roślin w Erescati koło Sztokholmu.