Anoreksja wieku podeszłego – zmniejszenie masy ciała poniżej normy u osób starszych wiążące się ze spadkiem podstawowej przemiany materii oraz utratą apetytu towarzysząca procesowi starzenia. W przeciwieństwie do typowej anoreksji (jadłowstrętu psychicznego) anoreksja wieku podeszłego nie ma związku z negatywnym postrzeganiem swojego ciała i chęcią schudnięcia. Szacuje się, że jadłowstręt u osób powyżej 65 roku życia występuje u 20-25% Europejczyków i prowadzi do zmniejszenia spożycia kalorii, obniżenia spożywanych składników odżywczych oraz przyczynia się do pogorszenia stanu odżywienia (przyczynia się do niedożywienia białkowo-kalorycznego), a to dodatkowo pogarsza stan zdrowia osoby starszej. Anoreksja wieku podeszłego wiąże się również z ryzykiem rozwoju sarkopenii i zespołu słabości, jest przyczyną zwiększonej chorobowości i śmiertelności wśród osób starszych. Pod kątem schorzenia anoreksji wśród osób starszych powinny być diagnozowane szczególnie osoby zamieszkujące domy pomocy społecznej oraz osoby hospitalizowane i mieszkające samotnie. Istnieje wiele czynników odpowiedzialnych za spadek spożycia żywności u osób powyżej 65 roku życia, zalicza się do nich czynniki fizjologiczne, patologiczne oraz środowiskowe.