Kiedy w 1990 roku zaczął odpowiadać za stronę merytoryczną najstarszej polskiej gazety sportowej, „PS” znajdował się w najgłębszym, dotychczasowym kryzysie: średni nakład wynosił zaledwie 60 000 egzemplarzy, pismo ukazywało się tylko cztery razy w tygodniu i miało – w sumie – zaledwie 22 kolumny tygodniowo. W 1992 z jego inicjatywy zapoczątkowano kolorowe wydania „Przeglądu Sportowego”. W grudniu 2003 roku „Przegląd Sportowy” i „Tempo” mogły pochwalić się średnią dzienną sprzedażą ponad 90 000 egzemplarzy, ukazywały się na rynku wydawniczym sześć razy w tygodniu i miały co najmniej 110 kolumn tygodniowo (plus aż dwanaście mutacji regionalnych). Przez te wszystkie lata „Przegląd Sportowy” i „Tempo” musiały bardzo walczyć o pierwszoplanową pozycję wśród pism sportowych. Rankingi popularności dzienników centralnych plasowały „Przegląd Sportowy” i „Tempo” już na czwartym miejscu w kraju (awans z dwunastej lokaty).
W latach 2004–2005 pracował w „Warszawskim Kurierze Sportowym” na stanowisku redaktora naczelnego (24.06.2004-31.10.2005), a od 1.11.2005 do 30.03.2007 był redaktorem naczelnym „Mazowieckiego Sport Expressu”.