Radą kierował Landammann (po upływie rocznej kadencji zostawał namiestnikiem krajowym). Kadencja członków Rady wynosiła dziewięć lat, co trzy lata ustępować miał jeden z jej członków. Do jej zadań należało:
wykonywanie ustaw (za pośrednictwem powołanych urzędników lub władz kantonalnych); nadzór nad administracją państwową; wykonywanie uprawnień Senatu podczas jego zawieszenia (oprócz wniosków legislacyjnych); prowadzenie spraw zagranicznych, w tym też mianowanie i odwoływanie ambasadorów; mianowanie i odwoływanie urzędników; kierowanie siłami zbrojnymi Republiki i mianowanie oficerów.
W zakresie wymiaru sprawiedliwości na szczeblu centralnym II Konstytucja Helwecka przewidywała (podobnie jak jej poprzedniczka) funkcjonowanie Trybunału Najwyższego (art. 74), właściwego dla rozpatrywania:
apelacyjnych sporów cywilnych o wartości przedmiotu sporu powyżej 3 tys.