Na miejscu otrzymał przydział do stacji zbornej w Rothesay na wyspie Bute, a następnie został mianowany naczelnym lekarzem Centrum Wyszkolenia Broni Pancernych w Szkocji (1940–1944), po czym służył w Komendzie Uzupełnień nr 1.
Po zakończeniu wojny 18 maja 1945 został mianowany komendantem ekipy sanitarnej, która udała się do Niemiec, aby otoczyć opieką medyczną byłych więźniów obozów koncentracyjnych. Ponadto w latach 1945–1946 kierował szpitalem 1 DPanc. Do Polski wrócił w maju 1947, gdzie pracował w Opolu jako naczelny lekarz Ubezpieczalni i zastępca naczelnika Wydziału Zdrowia.
Zmarł w Krakowie i został pochowany na cmentarzu Rakowickim (kwatera XIIIB-10-8).
Edmund Gross od 1927 był żonaty z Jadwigą z Pileckich, mieli syna Krzysztofa (ur. 1928).
Ordery i odznaczenia Order Krzyża Grunwaldu III klasy Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5950 – 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – 16 marca 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Walecznych czterokrotnie Złoty Krzyż Zasługi – 10 listopada 1928M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 634 „w uznaniu zasług, położonych na polu pracy w poszczególnych działach wojskowości”. Medal 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej (Łotwa)Dziennik Personalny MSWojsk. Nr 12 z 6 sierpnia 1929 r., s.