poświęciła się własnej twórczości.
Twórczość Mária Ďuríčková swoją twórczość skierował głównie dla dzieci i młodzieży. W 1954 r. wdała swoją pierwszą książkę Rozprávka o dedovi Mrázovi. W 1957 r. ukazała się kolejna Zajko a líška, rok następna Čarovná píšťalka, w której wykorzystała elementy folklorystyczne. W 1960 r. wydała zbiór opowiadań skierowany do starszych dzieci My z ôsmej A (1960), której tytułowa historia stała się kanwą filmu Štefana Uhera My z 9-tej a (1961). Duży sukces odniosła jej książka wydana w 1961 r. Danka a Janka zawierająca opowiadania o dwóch dziewczynach, bliźniaczkach. Na podstawie ich przygód nakręcono animowaną serię dla dzieci, składającą się 14 krótkich, ok. 10 minutowych odcinków.
Z punktu widzenia rozwoju baśni słowackiej, duże znaczenie ma książka Jasietka (1963). W kolejnych dziełach wykorzystywała sposób myślenia dziecka jako podstawę swoich historii: Sestričky z Topánika (1969), Janček Palček (1970), O Katarínce i Túlavý vrch (1970) i Nie je škola jako škola (1974). Bajki i legendy, jako podstawa tematyczna twórczości, widoczna jest szczególnie w latach 70. XX w. w książkach takich jak Biela kňažná (1973), Dunajská kráľovná (1976), Prešporský zvon (1978) i Panenská veža na Devíne (1988).