Należał do Izby Adwokackiej w Przemyślu.
Po ustanowieniu autonomii galicyjskiej został wybrany radnym miejskim w Sanoku w 1867 oraz 14 marca tego roku wybrany asesorem w urzędzie gminy miasta Sanoka. Został wybrany do trzyosobowej delegacji wręczenia Namiestnikowi Galicji Agenorowi Gołuchowskiemu dyplomu tytułu honorowego obywatelstwa Sanoka (przyznanego w 1867), a w 1868 został wybrany do trzyosobowej delegacji miasta na uroczystości powtórnego pogrzebu króla Kazimierza III Wielkiego w Krakowie. W radzie w 1868 wnioskował o powołanie w Sanoku seminarium nauczycielskiego, a ponadto wskutek jego starań w programie szkoły męskiej pojawiła się gimnastyka. Po kolejnych wyborach uzyskał reelekcję w radzie i został wybrany asesorem 14 kwietnia 1870. W wyborach 10 listopada 1868 kandydował na urząd zwierzchnika (naczelnika) gminy Sanoka, ulegając Janowi Okołowiczowi. 10 października 1867 został wybrany członkiem Rady c. k. powiatu sanockiego, wybrany z grupy gmin miejskich i pełnił funkcję zastępcy członka wydziału powiatowego. Uzyskał reelekcję i był członkiem Rady od 1870 do około 1874•••. 10 grudnia 1868 został wybrany prezesem zarządu oddziału (filii) sanockiego Polskiego Towarzystwa Pedagogicznego w miejsce Erazma Łobaczewskiego, powtórnie wybrany. Według relacji z 1870 w Płowcach pod Sanokiem działała tzw.