Współzałożyciel Klubu Inteligencji Katolickiej w Zielonej Górze; od 1994 przez dwie kadencje przewodniczył radzie diecezjalnej Akcji Katolickiej w diecezji zielonogórsko-gorzowskiej, kierował też jej diecezjalnym instytutem.
Działał w opozycji antykomunistycznej, był m.in. poddawany rewizjom. W 1990 po raz pierwszy wybrany radnym Zielonej Góry z ramienia Komitetu Obywatelskiego „Solidarność”, oddelegowano go także do sejmiku województwa. Od 1991 do 1995 pełnił funkcję wicewojewody zielonogórskiego, następnie pracował w spółce komunalnej Centrum Innowacji, Technologii i Rozwoju. W latach 1998–2001 kierował Wojewódzkim Ośrodkiem Ruchu Drogowego w Zielonej Górze. Został członkiem Akcji Wyborczej Solidarność, w 2000 po raz kolejny wybrano go radnym Zielonej Góry. Uzyskiwał reelekcję w 2002 (z listy KWW Sprawiedliwa i Prawa Zielona Góra) i 2006 (z listy Prawa i Sprawiedliwości). W międzyczasie wstąpił do PiS, został sekretarzem partii w mieście i liderem jej klubu radnych.