Kiedy padły strzały, siostra Nakiei, Shackelia, słyszała ludzi krzyczących jego imię przed jej domem i pobiegła zobaczyć co się stało. Najpierw stwierdziła, że wszystko wygląda normalnie, jednak niedługo potem zauważyła jeden z kapci Nakiei na podłodze i ślady krwi. „Moje serce przestało bić. Moje życie zatrzymało się tego dnia” – wspominała. Po tym, co zobaczyła, wyszła i zamknęła drzwi, by pozostawić miejsce zbrodni w nienaruszonym stanie.
Policja tłumaczyła później, że w okolicy dokonano rozboju, a funkcjonariusze próbowali zatrzymać mężczyznę, który celował do nich z broni palnej. Poszukiwano „wyglądającego na rastafarianina” mężczyzny z dredami. Nakiea pasował do tego opisu. Policja poinformowała, że zabezpieczono pistolet 9 mm. Jednakże świadkowie stwierdzili, że Nakiea był nieuzbrojony w momencie, gdy do niego strzelono.
Sprawa przeciwko policjantowi, który zastrzelił Nakieę, została umorzona w lipcu 2016. Jeden z kluczowych świadków odmówił stawienia się w sądzie. Według Amnesty International przestraszył się tego, co mogłoby się stać w późniejszym czasie (po jego zeznaniach). Rodzina Jacksonów złożyła apelację od tej decyzji.