Teofil Wisłocki (ur. w 1815 w Tymbarku, zm. 8 października 1881 w Warszawie) – polski lekarz, profesor Akademii Medyko-Chirurgicznej i Szkoły Głównej w Warszawie.

Życiorys Ukończył gimnazjum w Nowym Sączu a potem wydział filozoficzny uniwersytetu we LwowieHenryk Łuczkiewicz, Śp. Profesor Dr. Wisłocki. (Wspomnienie pośmiertne), "Kłosy" t. 33, 1881, nr, 851, s. 244-245. Następnie studiował medycynę na uniw. we Lwowie i Berlinie, gdzie uzyskał doktorat z medycyny (1844)Wisłocki Teofil [w:] Stanisław Kośmiński, Słownik lekarzów polskich obejmujący oprócz krótkich życiorysów lekarzy Polaków oraz - cudzoziemców w Polsce osiadłych, dokładną bibliografią lekarską polską od czasów najdawniejszych aż do chwili obecnej, Warszawa 1883, s. 549-550. Następnie odbył praktykę lekarską w Niemczech i Francji – dłuższy czas przebywał w Strassburgu i Paryżu. W latach 1848–1850 prowadził prywatną praktykę lekarską we Lwowie. Następnie pracował jako asystent w katedrze anatomii patologicznej na Uniwersytecie Wiedeńskim (1851–1854). Po powrocie do Lwowa znowu prowadził prywatny gabinet lekarski (1856-1857). Był także redaktorem naczelnym wychodzącego we Lwowie "Świtu" - dziennika poświęconemu polityce, przemysłowi i literaturze (1856–1857).