Aleksander Gawryszewski (ur. 12 lutego 1926 w Martynówce k/Łohiszyna, zm. 9 stycznia 2002Głos Weterana i Rezerwisty - czerwiec 2002 Z żałobnej karty. w Warszawie) – pułkownik Wojska Polskiego, dowódca, autor publikacji historyczno-wojskowych, Sybirak.

Życiorys Syn Wojciecha (2.12.1889-21.09.1939) i Anny z domu Korolewicz (1900-1981). Urodził się i wychowywał w osadzie wojskowej założonej przez weteranów wojny 1920 Martynówka k/Łohiszyna (dziś - nie istnieje). Po spaleniu osady i wymordowaniu części mieszkańców w 1940 roku wywieziony wraz z matką i siostrami pod Archangielsk. Dla ratowania rodziny i wyrwania się z sybirackiej niewoli zgłosił się 20 października 1943 roku do Polskich Sił Zbrojnych tworzonych w ZSRR. Rozpoczął służbęCentralne Archiwum Wojskowe, Sygn. TAP/1840/94/584 GAWRYSZEWSKI w pułku zapasowym 2 DP Dywizji Piechoty, później w 9 pułku piechoty. Wraz z 9 pp, jako dowódca plutonu fizylierów brał udział w forsowaniu Wisły, idąc na pomoc Powstańcom Warszawskim w 1944 roku, na Przyczółku Czerniakowskim. Ranny w walce 15 września 1944 r. Uczestniczył w forsowaniu Odry oraz w walkach o Berlin. Ponownie ranny pod Redlitz 13 lutego 1945 roku.