– walki o kompleks militarno-świątynny Ishiyama Hongan-ji pomiędzy członkami ruchu Ikkō-ikki (Ligi Jednomyślnych) i ich sojusznikami a Nobunagą Odą w trakcie schyłku okresu Sengoku i na początku okresu Azuchi Momoyama. Oblężenie było najdłuższym w historii Japonii i trwało od sierpnia 1570 do sierpnia 1580.

Przyczyny Druga połowa XVI w. to w historii Japonii pasmo walk pomiędzy różnymi daimyō o uzyskanie pełnej dominacji nad państwem. Wyrazicielem tej idei był m.in. Nobunaga Oda. Z kolei pomniejsze rody walczyły o utrzymanie dotychczasowego rozbicia feudalnego i słabej władzy centralnej. Na to nałożył się ruch Ikkō-ikki, który wywodził się z agresywnej ścieżki buddyzmu reprezentowanej przez sektę Ikkō-shū. Jej członków cechował zapał religijny i rozczarowanie ówczesnym system społecznym i politycznym. Wysuwano zatem hasła obalenia systemu siogunatu i nadmiernego uprzywilejowania warstwy samurajów. Z tym buntowniczym ruchem sympatyzowali często mnisi-wojownicy zwani sōhei, a nawet pomniejsze klany samurajów, które obawiały się o swoją pozycję w przypadku ustanowienia nowego silnego sioguna. Członkowie Ikkō-ikki nie dysponowali istotną siły militarną, ale nadrabiali to zapałem, w wyniku tego udawało im się wygrywać bitwy z lepiej przygotowanymi przeciwnikami.