Dopiero wybuch I wojny światowej przerwał passę Nordisku; wprowadzenie przez niemiecki parlament cła ochronnego na filmy z importu spowodowało utratę wpływów Olsena w Niemczech, gdzie konkurencyjna wytwórnia UFA wchłonęła aktywa Nordisku, a związany z tym spadek koniunktury spowodował, że duńska kinematografia utraciła swoją dawną pozycję. mały|Plakat do filmu Męczeństwo Joanny d’Arc (1928) Carla Theodora Dreyera Duńskie kino nieme wypromowało również gwiazdę kina niemego Astę Nielsen, słynącą z prowokacyjnego erotyzmu. Występ Nielsen w melodramacie Przepaść (1910) Urbana Gada zapoczątkował jej wieloletnią karierę, kontynuowaną już w Niemczech. Wśród reżyserów wyróżnili się między innymi August Blom, realizator kosztownych filmów katastroficznych Atlantis (1913) oraz Koniec świata (1916); a także Forest Holger-Madsen, twórca pacyfistycznych filmów Złóż broń (1914) i Pax aeterna (1917). W okresie kina niemego artystyczny prestiż kinematografii duńskiej przynieśli jednak dwaj inni reżyserzy. Benjamin Christensen w 1914 stworzył Tajemnicze X, historię porucznika duńskiej marynarki wojennej oskarżonego niesłusznie o szpiegostwo. Podobny temat Christensen przedstawił w filmie Noc zemsty (1916), którego powodzenie umożliwiło mu karierę za granicą.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kinematografia duńska · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.